2011-2012, the best year of my life

Hey hey

Misschien onverwacht, maar hier toch nog een berichtje.

Ik wil jullie graag nog vertellen hoe goed en intens mijn laatste week is geweest.

Iedere dag geleefd alsof het de laatste was. Elke dag mijn vrienden nog gezien. Naar de zee geweest, lekker uit gaan eten, het mooie 'lago bauxite' gezien wat een parel is. Genieten, ja dat was ik het meeste aan het doen.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik in het begin van de week aan het uitkijken was om terug te komen naar België. Maar toen, de woensdag had ik mijn koffer gemaakt en ik wou helemaal niet meer vetrekken. Stiekem kwamen de traantjes naar boven door het besef dat aanwezig was. 

Niet mijn 10maanden waren perfect, maar door de mindere maanden heb ik mijn beste maanden gehad. Ik heb een nieuwe thuis,vrienden..jawel ik ben mijn hart verloren in italie.

De laatste dag was zoooooooo goed! In de ochtend was ik met vriendinnen naar de zee geweest,'smiddags nog iedereen begroeten en 'savonds hadden we samen met de familie een 'laatste avondmaal gegeten. Mijn nonna had zich helemaal uitgesloofd. Super lekker en veel gekookt. Mijn gastmama vertelde dat ze dit nog nooit voor iemand had gedaan en ik voelde me wel héél vereerd.

Ze bracht me naar het centrum en vertelde dat ze niet ging komen naar het station omdat ze me niet wou zien vertrekken. Dat deed pijn en toen kwamen weeral de traantjes naar boven. Ik heb erna nog een hele fijne avond gehad met mijn vrienden en het deed meer en meer pijn om te weten dat ik moest vertrekken.

De laatste ochtend hadden ze speciaal voor mij een groot ontbijt gehad. De eerste ochtend dat ik geen honger had, ik kreeg geen hap binnen.

Om 11.30 gingen we dan naar het station. Een heel triestige sfeer hing er. Er zijn vele vrienden en familie voor iedereen gekomen en dat deed wel deugd. Samen met ons vijven namen we al wenend afscheid van iedereen. Heel de trein had ons wel gehoord maar het kon ons niet schelen. Van Lecce tot Rome zagen we bij ieder station weer de andere AFS studenten een bruut afscheid nemen.

Wat was het spannend om terug te vertrekken naar Belgie. Toen we Belgie binnenvlogen was het bewolkt en het regenende zelf. Toen ik eindelijk mijn familie en vrienden terugzag leek het alsof ik uit mijn droom ontwaakte. Het jaar is voorbij gevlogen. Ik heb zo een ander leven gehad dat het bijna lijkt dat het nooit is gebeurd.

Het grappige deel is dat mijn mama mij zelfs niet eens had herkend. Zelfs nu, na 3 maanden bekijken de mensen mij soms vragend als ik het wel ben, ha! Wat een jaar in het buitenland wel niet met een mens kan doen.

Om eerlijk te zijn heb ik de terugkomst wel onderschat. Mijn leven terug aanpassen aan Belgie is moelijker geweest dan ik dacht. Juli en augustus zijn best saai geweest, mijn vriendinnen moesten studeren dus mijn drukke leventje van in Italie miste ik wel.

Ik moe(s)t heel de tijd aan Italie denken daarom dat ik ook al eens eventjes terug ben geweest in september!

Er was de bruiloft van de beste vrienden mijn Italiaanse ouders. Normaal gezien zou dit al plaats hebben gehad in juni maar door omstandigheden kon dit niet doorgaan.

7 september was ik dus van de partij en het was een plezante avond geweest.

De andere dagen ben ik steeds weggeweest met vrienden en heb ik ook opnieuw tijd kunnen besteden met mijn familie. Amai wat had ik hier nood aan! Het deed zo'n deugd om mij terug thuis te voelen, maar ook om te horen dat zij het ook heel fijn vonden dat ik terugkwam. De vraag was alweer wanneer ik terug zou komen. Dit zal wel pas voor volgende zomer zijn denk ik..

Toen ik terugkwam voelde ik me ook veel beter en kon ik precies weer verder gaan met mijn leven. Enkele feestjes, de hogeschool, het kotleven stonden op mij te wachten en na een kleine maand kan ik bevestigen dat het nog steeds heel goed gaat!

Ik studeer nu Toerisme-en recreatiemanagement op de Lessius/Thomas More Hogeschool en ik ben er zeker van dat ik goed heb gekozen.

Ik hoop (maar dat duurt nu nog eventjes) dat ik na mijn studies de wereld zal kunnen verkennen in praktijk en dan niet meer alleen in theorie..

Ik heb het gevoel dat ik nu na deze blog pas écht mijn Italiaans avontuur kan afsluiten.

Mag ik mijn mama bedanken dat ze mij deze kans gegeven heeft. Ik vertel het nog heel vaak maar ik ben er overtuigd van dat dit jaar nodig is geweest en dat het me alleen maar goed heeft gedaan!

Iedereen die gemotiveerd is om naar het buitenland te gaan, GA ! Het verandert je leven maar ook jezelf.

Arrivederci,

Sanne Vliegen

Italia, la mia seconda casa

Hey hey

Hier vanuit italie mijn laastse blog!

Sinds 28mei had ik besloten om mijn laaste maand als vakantie in te zetten. Ik had mijn ondervragingen gedaan en op school waren ze iedereen nog aan het ondervragen dus zag ik het nut er niet van in om nog naar school te gaan om er te gaan zitten en niks te doen.

Mijn maanden, mijn weken , mijn dagen worden er steeds beter op. Juni, een maand waar de warmte is komen opdagen. Iedere dag is het hier zo'n 40-45 graden wat best aanpassen is voor mij. Ik moet eerlijk toegeven dat ik blij ben om niet hier te zijn in augustus want naar het schijnt is het dan nog warmer! Maar soit, genoeg over het weer. Sinds juni ben ik dus vaker aan het gaan naar de zee wat echt zaliggg is!

Dan,9juni, was het tijd voor het laatste kamp met AFS. Na oktober hebben we ons voor enkele maanden niet gezien dus ik keer er wel naar uit om er naartoe te gaan. Iedereen verandert en jawel ook met enkele kilo's erbij.
We moesten nadenken over hoe ons jaar is gegaan, voor sommige verschillend maar in het algemeen voor iedereen wel hetzelfde. De mindere periodes in december januari, de betere periodes begonnen in maart april. Best afhankelijk van jawel, het weer!
Op het kamp hebben ze ons ook stilaan mentaal voorbereid op het vertrek wat het niet altijd zo makkelijk maakte.
De laastste avond volgens mij was de beste avond! We hadden een talentshow voorbereid en zelfs sommige gastouders waren komen kijken!
Ik had de 'pizzica' gedanst. Een traditionele dans van Lecce. 5minuten 'huppelen' was best vermoeiend.
Erna om middernacht hebben we ons met onze kleren in het zwembad gegooid en er hing een sfeer die ik nooit zal vergeten!



Donderdagavond was de match van het EK Italie - Duitsland. Maar ik was samen met Leoni, mijn Duitse vriendin in een cafe gaan kijken. Ik voor Italie, zij voor Duitsland. Iedereen dacht natuurlijk dat wij Duitsers waren en dat had wel voor wat commentaar opgeleverd wat het wel grappig maakte volgens mij.

Mijn laatste zaterdagavond was een van de beste! Ik had een afscheidsfeestje gegeven in mijn tuin.  We hadden een afterdinner georganiseerd zodat er alleen maar desserten waren. Helaas zijn de Italianen niet echte dansers op een feestje maar het was evenzeer super gezellig geweest! Een avond om nooit te vergeten!

Zondag was ik voor de laastse keer naar Torre dell'Orso geweest. Een strand waar de zee een spektakel is! Waar de vissen boven de zee een salto maken.

In de avond was natuurlijk de finale van het EK. Spanje heeft terecht gewonnen, ze waren veel sterker als Italie.

Gisteren ben ik met mijn nonkel met de boot van Gallipoli weggeweest. De zee leek een groot zwembad. Het was een superzalige dag!

Het rare is ook dat het Italiaans de laatste tijd mij niet meer afgaat maar ook het Nederlands gaat me niet meer goed af wat het best vermoeiend maakt.

Ik heb alles en niets op de planning staan. Ik bekijk van dag tot dag hoe het zal zijn. Mijn AFS vriendinnen hebben gister al hun koffer gemaakt maar die laat ik nog eventjes wachten!

Zaterdagmiddag vertrek ik met de trein naar Rome waar ik een nachtje zal slapen en zondagmiddag neem ik dan na 10maanden mijn vliegtuig naar Brussel. Wat zal het raar zijn...

Ik ben heel blij om terug te komen, jullie weer te zien maar ik vind het superjammer om iedereen en alles achter te laten. In 10maanden heb ik hier een leven opgebouwd wat niet altijd even makkelijk was maar wat mij zoveel rijker heeft gemaakt. Een jaar wat zeker niet verloren is en een jaar wat geen vakantie was buiten de laatste maand.

Ik raad iedereen aan die gemotiveerd is om een jaar naar het buitenland te gaan of zeker voor een periode. Het heeft me doen beseffen wat ik heb en wie ik heb, want we nemen alles veel te veel van zelfsprekend.

The best things in life, aren't things.

A presto

Sanne



Lu sule,lu mare e lu ientu

Hey allemaal!

Ongeveer een week geleden had ik al eens een blog geschreven maar blijkbaar ben ik deze kwijt geraakt..

We zullen dan nog maar eens opnieuw beginnnen!

Na Barcelona,midden maart was er niet echt iets speciaals gebeurt. We zijn nog enkele keren naar de zee gegaan en ik heb zo goed mijn tijd omgekregen.

Dan,25maart stond ik klaar met mijn koffer aan het treinstation in Lecce om naar Rome te gaan voor 1week! AFSItalie organiseert de uitwisselingsweek tussen noord en zuid. Ik had de mogelijkheid om naar Rome te gaan. Hoewel ik er het jaar ervoor al geweest en na deze week heb ik Rome nog steeds niet helemaal verkend. 
In Rome verbleef ik in een simpathieke familie. Ik had 1zus van 15jaar,Elisa en een broer Piergiorgio van 20jaar. Hij is mentaal gehandicapt. Ook dit was voor mij een nieuwe ervaring. In het begin was het een beetje moeilijk maar na een tijdje was hij gewend aan mij en ik aan hem.
3ochtenden moest ik naar een school gaan. Gewoon alleen in een klas zitten en les volgen. Ik snapte het nut er niet echt van maar ja. De andere dagen of middagen waren wel heel fijn! Samen met 6andere AFSstudenten die zoals mij in een ander gedeelte van Italie wonen bezochten we Rome.We hadden een fijn groepje gemaakt en ik heb zeker weer nieuwe vrienden erbij! We hadden die week ook veel geluk met het weer wat het aangenaam maakte en veel kans gaf om lekkere ijsjes of tiramisu te eten!
Rome is mooi,rijkelijk,cultureel maar veel te groot voor mij om te wonen. Na een week was ik blij om terug naar mijn familie te keren in het kleine Lecce.

8april was het Pasen en toen was het jammer genoeg slecht weer. We zaten gezellig binnen met de familie en aten zoals gewoonlijk lekker en veel!
Omdat zij hier geen 2weken paasvakantie kennen, wij hebben hier maar 6dagen vrij, is Paasmaandag een hoogtepunt. Alle vrienden komen bijeen en brengen de dag door met elkaar. Iedereen had wel iets van eten meegebracht en hebben de dag binnen doorgebracht door te eten, gekaart te hebben en andere spelletjes gespeeld te hebben. Het weer deed me nogal aan belgie denken, wind ,regen en onweer.


17april begon hier in Lecce onze uitwisselingsweek. Zoals ik naar Rome ben gegaan kwamen er nu hier ook weer 7 andere AFS'ers. Mijn school deed hier ook nog eens een uitwisselingsweek met Duitsland en Finland. In totaal waren we met 60personen wat het volgens mij te veel maakte. We zijn 3 dagen Salento(het deel van de tak) gaan bezoeken waar men de mooiste stranden,grotten,natuur ooit ziet! Ik heb er erg van genoten en het weer zat ook al beter mee! De week werd afgesloten met een fijn feestje waar men at en danste!

Erna was het een week mooi weer , een week minder. Misschien heb ik het al eens gezegd maar het enige nadeel hier in Lecce is dat er ALTIJD wind is.
De laatste 2weken is het hier mooi, warm weer geweest en gaan we ook naar de zee. Mijn titel betekent dan ook hier in het dialect van Lecce : de zon, de zee en de wind omdat het typisch van hier is! Ik heb ook al gezwommen in de zee want het water was al best opgewarmd!

De afgelopen 3dagen ben ik niet naar school hoeven te gaan want dit weekend stemmen ze in Lecce! Nu moet ik nog maar tot 30 mei naar school gaan en dan vertrek ik opnieuw voor 5 dagen naar Rome. Ik ga opnieuw mijn familie daar opzoeken en zij hebben al ideeen in de planning wat ze mij nog willen laten zien!
Erna volgt er nog een kamp van AFS waar ik iedereen van het 1ste kamp van oktober zal terug zien. We zullen dan moeten gaan praten en reflecteren over hoe ons jaar is geweest.
Jammer genoeg mankeren erna nog maar 3weken en dan sta ik alweer terug in Belgie. 
Ik zal blij zijn om terug te keren, maar ik weet nu al dat ik Lecce superhard ga  missen.
Daarom ga ik van deze tijd heel erg genieten en zullen jullie waarschijnlijk minder en minder van me horen.. 


Ik zou graag diegene nog eens willen bedanken voor alle toffe mails,brieven en al het andere contact dat jullie op een of andere manier met me houden. Dat betekent veel voor me!

Zonnige groetjes


Sanne

Walking on clouds

Ciao tutti!

De vorige keer dat ik een blog heb geschreven leek alsof het gisteren was! De afgelopen vier weken zijn omgevlogen en dat komt omdat gewoon omdat het mij hier zo goed afgaat!

Eerst had ik dan een weekje soort van vakantie! Iedere dag heb ik me genoten en ben ik veel weggegaan met vrienden! We hebben geen speciale dingen gedaan maar er waren vele gezellige avonden!
Er stond ook een carnavalsfeestje op de planning. Laten we het een verkleedsfeestje noemen zonder carnavalsmuziek, weinig alcohol en een zeer vroeg einde.. Maaaaaaaaar we hebben goed gedanst en ons dus geamuseerd! Helaas bleven de carnavalsfeestjes van OBK wel in mijn achterhoofd zitten maar dat wordt volgend jaar dubbel en dik ingehaald :D!

Ook ben ik nog met andere AFS studenten een dagje naar Bari gegaan waar we ook nog andere ontmoet hadden en dat was ook wel de moeite want eerlijk gezegd heb ik hier jammer genoeg nog niet veel gezien in het zuiden..

Erna was het weer een 2weekjes school. Ik moet er gelukkig niet veel voor doen maar soms voel ik mij ook niet echt betrokken. Af en toe oefeningen voor Italiaans en soms de Engelse literatuur studeren. Het grappig is wel dat de Italianen hier niet goed (lees: slecht) zijn in Engels, maar heel de literatuur moeten ze wel vanbuiten leren. Niet echt de goede manier van leren volgens mij..

Maandag 5maart was een hoogtepunt aangebroken, mijn vertrek naar Barcelona! Samen met 5L en 3 ander laatstejaars zouden we normaal gezien om 8u vertrekken maar de bus was al een halfuur te laat! Van Lecce naar Civitiavecchia hebben we een 8uur gereden met ongeveer 3 pauze's! Toen we aan de haven aankwamen moesten we nog een 2uur wachten om dan om 20.00 eindelijk de boot in te treden! De boot zag er voor mij best indrukwekkend uit omdat ik eerder ook nog nooit met een boot gereisd heb! Maar dan.. we openen de kamer. Een kleine kamer met 2 stapelbedden, ZONDER RAAM en een kleine badkamer. OH HELP! We gaan eten, erna maken we ons klaar om boven naar de discotheek te gaan en ondertussen om 22.15 zijn we vertrokken. Na 1uur dansen hadden we het opgegeven. De zee was te wild waardoor we van voor naar achter gingen. Tijdens het wandelen naar de kamer voelde ik me al slecht en ging ik snel slapen. De volgende morgen dacht ik dat het beter ging maar na het bezoek van de badkamer ging het helemaal mis. Heel de vaart heb ik me slecht gevoeld en was ik blij toen ik weer met mijn beide voeten op de grond stond in Barcelona! Ik moet zeggen dat ik me erna ook nog wel op zee voelde schommelen.

Maar dus, we kwamen aan in het centro storico van Barcelona. Ons ***hotel lag vlak in het centrum! Ik kan er eigenlijk niet veel slechts over zeggen. Het eten was best oke , propere kamer en badkamer en bovenal een heel goed ontbijt! Dinsdagavond waren we al op stap gegaan en hadden we het laat gemaakt. De volgende ochtend was het dan weer om 8uur opstaan, in de voormiddag een tour met een gids in het oude centrum, in de middag shoppen en in de avond weer uitgaan. Dit voor 3 dagen!

Ondertussen ben ik erachter gekomen dat:

* men niet kan shoppen in 1 dag in Barcelona

* het een hele mooie stad is

* men zich er nooit zal vervelen in de avond

* er veel touristen zijn (lees: hollanders)

* Barcelona = vele winkels Desigual

* PAELLAAAAAA

* SANGRIAAA

...

Vrijdag 18u was de afspraak van de bijeenkomst om te vertrekken. Helaas in de bus kregen we al te horen dat de boot vertraging had omdat de zee nog altijd wild was. Gelukkig was ik té moe om me daar druk over te maken. Ik had namelijk maar 12uur geslapen in 3dagen..

De buschauffeur had ons dus boven Barcelona in de bergen gebracht waar we een prachtig uitzicht hadden en waar er ook supermooie fonteinen waren!  Daar moesten we onze tijd nog omkrijgen tot half 9! Van 21u tot middernacht hebben we moeten wachten in de bus en toen mochten we eindelijk intreden en ons avondmaal eten! Om 1u30 ben ik gaan slapen en om 2u15 is de boot pas vertrokken! Heel de nacht en dag erna heb ik geslapen zodat ik me niet slecht kon voelen. Zaterdagavond om 23u waren we dan eindelijk aangekomen, zijn we aan wal getraden om middernacht en om 00.30 zijn we vertrokken met de bus! Het was zondag 08.30 toen we aankwamen in Lecce!

Om 13u gingen we bij de familie eten en besefte ik ook dat ik net die dag voor een half jaar in Italie woon! WOW!

Voor de rest kan ik jullie nog vertellen dat ik binnen anderhalve week naar ROME ga voor 1week! Dan zal ik verblijven bij een ander gastfamilie! Ik kijk er al weer naar uit!

Zo dat was het ongeveer, ik hoop dat ik jullie allesinds niet verveeld heb!

Alla prossima!

Baci

Every goodbye makes the next hello closer

5maanden en ik ben rijker geworden!
Ik woon in een nieuw huis waarin ik me thuis voel, ik heb nieuwe vrienden leren kennen waarmee ik me goed amuseer, ik heb een nieuwe taal leren spreken die ik nu vlot beheers en mijn kijk over het leven is ook veranderd maar bovenalles heb ik mezelf beter leren kennen.

Geld maakt het leven niet gelukkiger, het maakt het alleen maar comfortabeler om te leven. Maar de dingen die men apprecieert, daar wordt men alleen maar rijker door.

Genoeg met de filosofische les nu.. we gaan verder met mijn belevenissen.

Sinds dat de school weer begonnen was kreeg ik mijn ritme terug. De eerste dag had ik alles begrepen in de les wat me wel heel goed liet voelen. Ik spreek niet perfect Italiaans maar iedereen begrijpt me dus dat is het voornaamste. Ik heb namelijk nog 5andere maanden om mij te kunnen verbeteren.

Echt speciale gebeurtenissen zijn niet voorgekomen maar ik ben vooral veel gaan uiteten met vrienden. Zo heb ik op 1 avond 13 verschillende pizza's gegeten! Wie kan dat van jullie zeggen?
Ik was met een klas naar een restaurant gegaan waar men pizza's serveert tot men stopt met eten. Voor 8man werd 1 pizza geserveerd en dat 13keer! Ik ben ondertussen al gewoon om pizza met frietjes te eten maar een pizza met frieten, ketchup en mayonaise viel toch niet zo erg in de smaak..
Verjaardagsfeestjes zijn er ook nog gepasseerd en op zaterdagavond ga ik gewoonlijk naar het centrum. Men eet iets en erna maakt men heel de tijd tourtjes. Het is altijd heel fijn maar soms mis ik wel de echte feestjes van Opglabbeek.

De laatste helft van januari is omgevlogen en februari verloopt ook wel snel! Sinds gistermiddag (want jawel ik moet nog steeds op zaterdagvoormiddag naar school gaan) is mijn vakantie begonnen! Doordat mijn school 'la settimana di recupero' (letterlijk: week van herstel) organiseert heb ik dus een weekje vrij. Deze week is voor de studenten die achterstaan voor een vak of er moeilijkheden mee hebben. Er zijn dan speciale cursussen op school. De week hebben we dan ook nog eens 2of3 dagen vrij voor carnaval! Mijn school organiseert een carnavalsfeestje waar ik natuurlijk aanwezig ga zijn!
Misschien ga ik deze week ook nog een dagje naar Bari en voor de rest bezie ik het me van dag tot dag zoals alle Italianen hier doen.

De komende week zal dus ook wel omvliegen en de maand Maart ook! Want... er staat namelijk 6 DAGEN BARCELONA op de planning en op het einde van de maand nog een uitwisselingsweek naar het noorden van Italie. Waar of juist wanneer weet ik allemaal nog niet want ik ben  nog atlijd aan het wachten op een antwoord van AFS.

In begin van de maand april is er 1weekje paasvakantie. Erna is het nog een goeie anderhalve maand school en in juni zullen we vaak naar de zee gaan.
Ik besef meer en meer dat de laatste 5 maanden zullen omvliegen en geniet ik meer en meer, want dat was ik wel eventjes vergeten te doen moet ik eerlijk zeggen.

Voor de rest over Italie zelf kan ik jullie vertellen dat:
* er 5dagen staking waren met de benzine wat dus een kermis in het verkeer heeft veroorzaakt maar ook voor het transport van goederen zodat de supermarkten zo goed als leeg waren.
* de cruiseboot 'concordia' precies 100jaar na de Titanic gezonken is.
* er bijna overal sneeuw ligt behalve helemaal onderaan in de hak waar ik woon!
(Hier is er vooral veel regen,wind en zo'n 8 graden gemiddeld)

Zo dat was het weer voor deze keer.

Heel veel liefs

Sonnie

times of happiness, times of sadness

Hey allemaal

Hier ben ik weer met mijn verhalen over de afgelope periode.
Voor ik begin wil ik jullie een super nieuw jaar wensen met alleen maar geluk en een goede gezondheid en al de rest wat jullie zelf maar willen.

Ik heb hier een Kerstmis gehad om nooit meer te vergeten. Voor de Kerstmis was iedereen druk bezig aan het zoeken om cadeautjes te kopen voor IEDEREEN. Op aanvraag had mijn mama uit Belgie me een pakket opgestuurd met kleine cadeautjes zoals bier,chocolade, .. voor mijn gastfamilie, waarmee ze natuurlijk heel blij waren. 
De vrijdagavond om half 9 was de familie dan aangekomen en zijn we onmiddellijk beginnen met eten. Eerst aten we lasagna met scampi's of champignonnen. Erna werd er vis en groenten aangeboden, toen kwam het fruit en de okkernoten op tafel en als laatste koffie met crostata(een typsiche,lekkere taart vanhier). Erna begonnen we tombola te spelen. Een traditie die altijd gespeeld wordt met Kerstmis..
Normaal openen ze hier de pakjes om middernacht maar het was al kwart na 11 toen we vol ongeduld begonnen. Alle pakjes waren uitgedeeld en ik mocht als eerste de mijn openen Ten was het de beurt aan mijn nonno en nonna en erna begon iedereen tegelijkertijd met openscheuren omdat niemand meer geduld had. Nu ben ik handschoenen,een armbandje, oorbellen, badjas, beenverwarmers, douchegel,... weer rijker. Om middernacht begon iedereen plots iets te zingen maar daar begreep ik helemaal niets van. Er werd dan ook nog eens champagne en 'panettone' uitgehaald. Panettone is een soort van luchtige cake wat men hier in verschillende smaken kan verkrijgen en wat hier heel de door kerstperiode gegeten wordt.
Het was 1uur toen iedereen weg was. Na middernacht ontmoet de jeugd zich en kaarten ze nog tot in de vroege uurtjes..

Kerstdag zelf begon weer met een grote middagmaaltijd. We begonnen weer met pasta te eten. Dit keer was het pasta met 'brodo' wat pasta met bouillon betekent. De eerste keer toen ik dit at dacht ik dat ze het kookwater vergeten waren af te gieten.. Het is niet slecht maar ook niet bijzonder lekker.. Als tweede gerecht werd er nog gehaktballetjes, kip met patatjes uit de oven en groentjes voorgeschoteld. Erna was het weer tijd om fruit en noten of zelfs venkel te eten en als laaste werd er 'pesce di mandorla' of 'purceddhruzzi' uitgehaald. Pesce di mandorla is een zoete pasta van amandelen in de vorm van een vis. Voor mij was het iets te zoet en het deed me denken aan marsepein. Purceddhruzzi is dan weer een soort deeg van bloem,eieren en suiker(denk ik) dat gefrituurd en erna gesopt wordt in honing. Speciale smaak maar na een tijd went het wel. Ook werd er natuurlijk weer champagne en panettone uitgehaald.
Zoals jullie misschien wel gemerkt hadden wordt hier dus alleen maar op Kerstavond vis gegeten. Het vlees is voor de Kerstdag zelve. Ook is mijn familie niet echt gelovig dus zijn we ook niet naar de middernachtmis gegaan en werd er niet gebeden.
Maar een familie waar men een echte Zalige,Vrolijke Kerstmis viert met veel eten..

De week erna was het wel een hoogtepunt dat ik een dag samendoorgebracht heb met 4 andere AFS studenten uit en dichtbij Lecce. Het deed me deugd om ervaringen te wisselen want uiteindelijk zijn zij diegene me het beste kunnen begrijpen.

Hoewel ik niet echt uitkeek naar Nieuwjaar heb ik het heel goed gevierd! Ik ben naar een huis gegaan en hebben we daar heel de avond/nacht doorgehouden. Iedereen was in de feeststemming want om half 11 begon iedereen te dansen en zich gewoon te amuseren. Het nieuwe jaar werd goed ingezet. Hier is het ook de traditie om met oudejaarsavond rood ondergoed te dragen. Dit zou voor geluk brengen.
Op nieuwjaarsdag werd er alweer een rijkelijk menu voorgeschoteld met pasta,vis, fruit en okkernoten, taart, pannetone en champagne.

(deze foto is niet aangeraden voor gevoelige kijkers)

Ik heb de meeste dagen wel goed omgekregen. Ik heb een mooie Kerst en Nieuwjaar gehad waarbij ik me goed voelde maar ik heb ook wel enkele mindere dagen gehad. De tijd moest ook eens aanbreken dat het me even niet ging.
Maar een uitstap van 2dagen met AFS heeft me ruimte gegeven om alles op zijn plaats te zetten en er weer positief tegen aan te gaan!
We hadden 's morgens de trein genomen naar Martina Franca (zo'n 100km verder) waar we de AFSstudenten vandaar hebben ontmoet. Erna zijn we met de trein naar Alberobello gegaan. Dit is een typisch dorpje dat bekend staat om zijn 'trolly's', die dan weer bekend staan voor Puglia, de streek waar ik woon. Trolly's zijn kleine huisjes van vroeger met ieder zijn Christelijke betekenis die nu nog bewoonbaar zijn. Erna zijn we terug naar Martina Franca gegaan en toen hebben we de trein genomen naar Crispiano. Een klein dorpje waar onze nieuwe gastfamilies wonen voor 2nachten.
Ik verbleef in een chique, vriendelijke, gelovige familie met 2dochters. Zo ben ik de volgende ochtend dan ook voor de 1ste keer naar de kerk gegaan. Ik was niets verplicht maar ik wou het toch eens meemaken. Ik vind het redelijk vergelijkbaar zoals het er bij ons aan toegaat. 
Normaal zouden we de 2de dag een kerststal gaan naspelen met verkleed kleren en alle toebehoren maar omdat het te slecht weer was is het niet doorgegaan dus hebben we heeeel de dag gekaart.
Dit was op de dag van driekoningen. Hier in Italie is het een feestdag. De winkels waren gesloten, er werd weer eens een groot menu gekookt en 'la befana' kwam op bezoek bij de kinderen. La befana is een heks die een sok met snoep of speelgoed brengt voor de brave kindjes. Het valt goed te vergelijken met Sinterklaas.
-Sinterklaas werd hier in Lecce (helaas) niet gevierd en was gewoon een naamfeest voor alle die Nicola heten(wat hier trouwens een naam is voor mannen!). -

De vakantie is gedaan, ik ben weer naar school aan het gaan Dus alles loopt weer in zijn normale gangetje
Hopelijk heb ik jullie niet verveeld met mijn lange blog. Maar zoals jullie lazen had ik veel te vertellen.

Mag ik iedereen ook heel erg bedanken voor de leuke kaartjes,mailtjes, berichtjes op facebook en postpakketjes. Het doet me altijd deugd om iets te horen van jullie :).

Heel veel liefs

xxx